Indexering alimentatie 2026

Wat is de indexering alimentatie 2026?

De indexering alimentatie 2026 bedraagt 4,6% en is op 19 november 2025 gepubliceerd in de Staatscourant. Het percentage wordt jaarlijks vastgesteld door de minister van Justitie en Veiligheid op basis van de loonontwikkeling, conform artikel 1:402a BW. Per 1 januari 2026 geldt de verhoging van rechtswege voor zowel kinderalimentatie als partneralimentatie die door de rechter is vastgesteld of in een convenant is vastgelegd.

De indexering volgt de wettelijke wijzigingsfactor, die jaarlijks door de overheid wordt vastgesteld op basis van de stijging van de contractlonen in het voorafgaande jaar. De percentages worden jaarlijks opnieuw berekend en kunnen daardoor sterk variëren: van laag bij beperkte loonontwikkeling tot fors hoger in jaren met sterke loonstijging.

Bereken de indexering met de calculator

Hoe wordt de indexering alimentatie berekend?

De berekening van de geïndexeerde alimentatie is rechtstreeks: vermenigvuldig het huidige bedrag met het indexeringspercentage en tel het resultaat op bij het bestaande bedrag. De berekening is identiek voor kinder- en partneralimentatie.

Rekenvoorbeeld kinderalimentatie (indexering 2026 = 4,6%):

• Huidige kinderalimentatie: € 450 per maand
• Verhoging: € 450 x 4,6% = € 20,70
• Nieuw bedrag per 1 januari 2026: € 470,70 per maand

Rekenvoorbeeld partneralimentatie (indexering 2026 = 4,6%):

• Huidige partneralimentatie: € 900 per maand
• Verhoging: € 900 x 4,6% = € 41,40
• Nieuw bedrag per 1 januari 2026: € 941,40 per maand

Afwijkende bedragen ontstaan wanneer in het convenant een eigen indexeringsformule is overeengekomen of wanneer de rechter een specifieke berekeningswijze heeft vastgesteld. Raadpleeg in dat geval de tekst van het convenant of de beschikking.

Indexeringspercentages alimentatie afgelopen jaren

De rijksoverheid stelt het indexeringspercentage jaarlijks vast op basis van de stijging van de contractlonen. Het percentage wordt in november van het voorgaande jaar bekendgemaakt en gaat per 1 januari in. Voor het berekenen van achterstallige indexering is de periode van vijf jaar relevant, omdat artikel 3:308 BW een verjaringstermijn van vijf jaar kent voor periodieke vorderingen.

De percentages zijn te raadplegen via de rijksoverheid.nl en worden jaarlijks gepubliceerd in de Staatscourant.

Geldt de indexering automatisch, of moet ik er om vragen?

De indexering van alimentatie geldt automatisch en van rechtswege op grond van artikel 1:402a BW. De alimentatieplichtige is verplicht de verhoging per 1 januari door te voeren, ook zonder dat de ontvangende partij daar expliciet om vraagt. Verzuimt de betaler de indexering toe te passen, dan ontstaat een vorderbare achterstand.

In dossiers Simmelink zien wij dat de verhoging niet altijd spontaan wordt doorgevoerd. Dit kan berusten op onbekendheid met de regels, op administratieve nalatigheid, of op de financiële omstandigheden van de betalende partij. Wie de verhoging niet ontvangt, heeft het recht deze alsnog te vorderen.

Verschilt indexering tussen kinder- en partneralimentatie?

Ja. Hoewel artikel 1:402a BW formeel voor beide vormen geldt, is er een belangrijk juridisch verschil bij de mogelijkheid tot uitsluiting:

• Kinderalimentatie.
  De indexering is dwingend van karakter en kan niet bij overeenkomst worden uitgesloten. Het belang van het kind bij waardevaste alimentatie weegt zwaarder dan de contractsvrijheid van de ouders.
• Partneralimentatie.
  De indexering is in beginsel ook verplicht, maar partijen kunnen in het echtscheidingsconvenant uitdrukkelijk schriftelijk afspreken dat de wettelijke indexering niet van toepassing is, of een andere indexeringsformule overeenkomen.

In de praktijk wegen rechters bij geschillen over uitsluiting van indexering drie factoren: of de afspraak schriftelijk en uitdrukkelijk is vastgelegd, of beide partijen zich van de gevolgen bewust waren bij ondertekening, en of de uitsluiting niet leidt tot een onredelijk financieel onevenwicht. Een mondelinge afspraak of een algemene verwijzing volstaat zelden om de wettelijke indexering buiten werking te stellen.

Wat als de andere partij de indexering niet heeft doorgevoerd?

Wanneer de alimentatieplichtige de jaarlijkse indexering niet heeft toegepast, kan de gemiste verhoging tot vijf jaar terug worden gevorderd op grond van artikel 3:308 BW. De achterstand wordt berekend door per jaar het verschil tussen het betaalde bedrag en het geïndexeerde bedrag te bepalen en de jaarbedragen op te tellen. Oudere achterstanden zijn in beginsel verjaard en niet meer opeisbaar, tenzij de verjaring tijdig is gestuit.

Stuiting van de verjaring

De verjaring van een vordering tot achterstallige alimentatie kan worden gestuit door een schriftelijke aanmaning of mededeling waarin de schuldeiser zich ondubbelzinnig zijn recht op nakoming voorbehoudt (artikel 3:317 BW). Een aangetekende brief is bewijsrechtelijk de veiligste vorm. Na stuiting begint een nieuwe verjaringstermijn van vijf jaar te lopen. Tijdige stuiting is dus belangrijk wanneer u meer dan een paar jaar achterstand heeft en de verjaring nadert.

Praktische stappen bij vordering

• Bereken de geïndexeerde bedragen per jaar op basis van de wettelijke percentages.
• Stuur de alimentatieplichtige een schriftelijke aanmaning waarin u de achterstand per jaar specificeert en om betaling binnen een redelijke termijn vraagt.
• Blijft betaling uit, dan kan inning via het LBIO in beeld komen wanneer aan de voorwaarden voor inschakeling is voldaan (alimentatie door rechter vastgesteld of in een notariële akte vastgelegd).
• Schakel een advocaat in wanneer de andere partij de vordering betwist of wanneer ook andere alimentatievragen spelen.

In dossiers Simmelink zien wij dat een nauwkeurig opgesteld jaaroverzicht met onderbouwing per indexeringspercentage vaker tot snelle betaling leidt dan een algemene vordering, omdat de andere partij de berekening direct kan controleren en discussie over de hoogte daarmee wordt voorkomen.

Indexering of alimentatie wijzigen?

Indexering en alimentatiewijziging zijn twee afzonderlijke juridische routes met verschillende criteria.

• Indexering.
  Een automatische jaarlijkse aanpassing van het bestaande bedrag op basis van de loonontwikkeling, zonder dat de onderliggende situatie van de partijen verandert. Geen procedure vereist.
• Alimentatiewijziging.
  Een juridische procedure wegens gewijzigde omstandigheden, op grond van artikel 1:401 BW. Kan leiden tot verhoging, verlaging of beëindiging van de alimentatie en vereist ten minste een wezenlijke wijziging van inkomen, gezinssituatie of zorgverdeling.

Beide routes kunnen naast elkaar lopen: de automatische indexering gaat door, terwijl een wijzigingsverzoek bij de rechtbank in behandeling is. Lees meer over alimentatie wijzigen, partneralimentatie wijzigen en kinderalimentatie wijzigen.

Indexering bij internationale situaties

De indexeringsplicht van artikel 1:402a BW geldt voor alimentatie naar Nederlands recht. Bij internationale situaties, bijvoorbeeld wanneer een ex-partner in het buitenland woont of wanneer de alimentatie door een buitenlandse rechter is vastgesteld, moeten het bevoegde gerecht en het toepasselijke recht afzonderlijk worden beoordeeld. Een Nederlandse procedure leidt niet automatisch tot toepassing van Nederlands recht.

Binnen de EU bepaalt het Haags Alimentatieprotocol 2007 het toepasselijke recht en regelt de EG-Alimentatieverordening (EG nr. 4/2009) de bevoegdheid en grensoverschrijdende erkenning van alimentatiebeslissingen. Buiten de EU gelden andere verdragen, en is de erkenning van een Nederlandse beschikking in het buitenland een zelfstandig aandachtspunt. In dossiers met een internationale component zien wij dat de keuze van het toepasselijke recht vaker bepalend is voor de hoogte van de indexering dan partijen vooraf inschatten: niet alle rechtsstelsels kennen een vergelijkbare automatische jaarlijkse indexering. Lees meer over internationaal familierecht.

Uit de praktijk: gemiste indexering over meerdere jaren

De centrale vraag in deze zaak was of de gemiste indexering van kinderalimentatie over een periode van vier jaar alsnog kon worden gevorderd. De alimentatieplichtige had de jaarlijkse verhogingen niet doorgevoerd, zonder dat hierover een schriftelijke afspraak was gemaakt in het convenant. De ontvanger werd zich hier na een controle van de betaalde bedragen van bewust.

De juridische context was in eerste instantie onduidelijk over de verjaringstermijn: waren alle vier de jaren nog vorderbaar, of was een deel verjaard? Na bestudering van het convenant en de betalingshistorie kon worden vastgesteld dat de vordering voor drie van de vier jaren binnen de verjaringstermijn viel.

De aanpak richtte zich op een nauwkeurige berekening van de achterstand per jaar, een schriftelijke ingebrekestelling en een voorstel voor een betalingsregeling. Over de hoogte van het gevorderde bedrag ontstond geen geschil.

Voorbeelden uit de praktijk

Gemiste indexering over meerdere jaren

De centrale vraag in deze zaak was of de gemiste indexering van kinderalimentatie over een periode van vier jaar alsnog kon worden gevorderd. De alimentatieplichtige had de jaarlijkse verhogingen niet doorgevoerd, zonder dat hierover een schriftelijke afspraak was gemaakt in het convenant. De ontvanger werd zich na een controle van de betaalde bedragen pas bewust van de achterstand.

De juridische analyse richtte zich op de verjaringstermijn van vijf jaar (artikel 3:308 BW): waren alle vier de jaren nog vorderbaar, of was een deel verjaard? Na bestudering van het convenant en de betalingshistorie kon worden vastgesteld dat de vordering voor drie van de vier jaren binnen de verjaringstermijn viel. De aanpak richtte zich op een nauwkeurige berekening van de achterstand per jaar, een schriftelijke ingebrekestelling met stuiting van de verjaring en een voorstel voor een betalingsregeling. Over de hoogte van het gevorderde bedrag ontstond geen geschil.

Uitsluiting indexering partneralimentatie in convenant

Een ontvangende ex-partner ontdekte na een aantal jaren dat haar partneralimentatie niet was geïndexeerd, en wendde zich tot ons met de vraag of zij alsnog de gemiste indexering kon vorderen. Het echtscheidingsconvenant bevatte een passage over indexering, maar de formulering was niet eenduidig.

De juridische beoordeling richtte zich op de uitlegregel: was de afspraak voldoende uitdrukkelijk om de wettelijke indexering uit te sluiten, of liet de formulering ruimte voor de toepassing van artikel 1:402a BW? Na analyse van de tekst bleek de uitsluiting onvoldoende specifiek geformuleerd om de wettelijke indexering buiten werking te stellen. De ontvanger kon de gemiste indexering over de afgelopen vijf jaar alsnog vorderen, met onderbouwing van het juridisch verschil tussen een algemene clausule en een uitdrukkelijke uitsluiting.

Vertrouwen en kwaliteit

Simmelink Advocaten is aangesloten bij de Nederlandse Orde van Advocaten.
Lees meer over onze beoordelingen of bekijk hoe wij werken via onze werkwijze.